Hoe kunnen principes van circulariteit worden toegepast bij de inkoop en het gebruik van notebooks? En hoe kunt u tegelijkertijd de uitstoot van broeikasgassen verminderen en geld besparen? We hebben experts in het veld gehoord en de data geanalyseerd. Hier vindt u praktisch, wetenschappelijk onderbouwd advies over belangrijke aspecten, zoals het verlengen van de levensduur van producten, energie-efficiëntie en waarom u twee keer moet nadenken voordat u overgaat tot recycling.
Jaarlijks worden er wereldwijd ongeveer 275 miljoen notebooks geproduceerd en verkocht. Hoewel voor de fabricage hiervan veel energie en eindige natuurlijke hulpbronnen nodig zijn, is de levensduur vaak kort. Een typisch IT-contract gaat uit van een gebruiksduur van drie tot vier jaar. Daarna lopen veel organisaties tegen problemen aan bij het afvoeren van producten, waardoor velen als e-waste eindigen, zelfs als ze nog volledig functioneren. Deze manier van omgaan met IT-producten druist in tegen de principes van de circulaire economie, waarin producten zo lang mogelijk in gebruik moeten blijven om grondstoffen te besparen en waarde te behouden. Het goede nieuws is dat de wens om duurzamere praktijken toe te passen groeit. Er zijn echter veel keuzes te maken tijdens de levenscyclus van een notebook en het is niet altijd gemakkelijk om te weten wat het beste is. We hebben dit onderwerp onderzocht om te verduidelijken wat de meest verantwoorde manier is om met notebooks om te gaan. Hoe kunnen organisaties de impact op het milieu verminderen en bijdragen aan een meer circulaire levenscyclus?
Recycling — een minder gunstige oplossing in een circulaire economie
In theorie lijkt recycling misschien een haalbare manier om edelmetalen en andere materialen uit een notebook te halen. Maar in werkelijkheid wordt slechts een zeer klein deel van de materialen in onze IT-producten momenteel teruggewonnen tijdens het recyclingproces. Om te beginnen bereikt slechts ongeveer 20 procent van al het wereldwijde e-waste daadwerkelijk gecontroleerde recyclingfaciliteiten. De rest kan op de stortplaats terechtkomen, wordt verbrand of illegaal geëxporteerd naar regio's waar wetgeving omtrent e-waste zwak is of ontbreekt.
Zelfs in de gevallen waarin een product een gecontroleerde recyclingfaciliteit bereikt, verliezen materialen vaak hun waarde of gaan ze helemaal verloren. Hiervoor zijn verschillende redenen. Notebooks bevatten een groot aantal materialen en recyclingfaciliteiten kunnen deze doorgaans niet allemaal terugwinnen. Materialen die in zeer kleine hoeveelheden aanwezig zijn, zijn moeilijk en kostbaar om te extraheren. Zeldzame aardmetalen en conflictmineralen, zoals tantalaat, worden vaak in kleine hoeveelheden gebruikt en worden in veel gevallen helemaal niet teruggewonnen. Metalen zoals goud, kobalt en palladium worden tijdens recycling slechts gedeeltelijk teruggewonnen en moeten continu uit mijnen worden gewonnen om aan de vraag te voldoen. Een materiaal dat tijdens het recyclingproces vaak zijn waarde verliest, is plastic. Het resultaat is een gedowncycled product van lagere kwaliteit. Kunststoffen in notebooks kunnen bovendien schadelijke vlamvertragers en weekmakers bevatten die schadelijke gevolgen hebben voor de gezondheid tijdens recyclingprocessen en de materialen ongeschikt maken voor gebruik in nieuwe producten.
Recyclingmethoden evolueren voortdurend en in sommige geavanceerde faciliteiten zijn gerecyclede materialen van hogere kwaliteit, in sommige gevallen zelfs vergelijkbaar met virgin materialen. Deze hoogwaardige materialen kunnen worden hergebruikt in hetzelfde type product waar ze ooit vandaan kwamen, wat aansluit bij een belangrijk aspect van het realiseren van de circulaire economie. Er zijn echter maar heel weinig van dit soort faciliteiten en het zal tijd kosten om deze oplossingen op te schalen. Voorlopig moet de focus liggen op het zo veel mogelijk vermijden van e-waste.
Ontwerp van notebooks voor een langere levensduur
Hoewel het verlengen van de levensduur van notebooks noodzakelijk is om de klimaatimpact van de IT-sector te verkleinen, zijn ze niet allemaal ontworpen voor een lange levensduur. Circulariteit en overwegingen over de levensduur van het product moeten vooraf worden meegenomen — in de ontwerpfase en productiefase. Vandaag de dag worden te veel producten afgedankt omdat ze snel kapotgaan en moeilijk te repareren of te upgraden zijn.
De notebook is een mobiel product en moet duurzaam zijn, bestand tegen slijtage en tegen zowel hoge als lage temperaturen. Essentiële componenten moeten vervangbaar zijn, dus producten moeten demonteerbaar zijn en reserveonderdelen moeten beschikbaar zijn. Ook de kwaliteit van de accu is belangrijk; producten worden vaak vervangen vanwege slechte accuprestaties.
Keynote: Circularheid in de praktijk
Criteria in TCO Certified maken circulaire oplossingen mogelijk
In 2020 werden er ongeveer 48 miljoen notebooks geproduceerd die zijn gecertificeerd volgens TCO Certified, generation 8. Van deze producten is geverifieerd dat ze voldoen aan een uitgebreide set duurzaamheidscriteria die zijn ontworpen om een circulaire benadering te bevorderen van de manier waarop IT-producten worden geproduceerd en gebruikt. Om een lange levensduur mogelijk te maken, moeten gecertificeerde producten duurzaam en upgradeerbaar zijn, en zo goed mogelijk te repareren en te recyclen. De notebooks die voldoen aan de strenge eisen van TCO Certified, generation 8 zijn goed gepositioneerd voor een lange levensduur.
Als alle gecertificeerde notebooks die in 2019 zijn geproduceerd zes jaar zouden worden gebruikt in plaats van vier, zou dit resulteren in een vermindering van de uitstoot van broeikasgassen van ongeveer 6.230.400.000 kg CO2-equivalenten. Dit staat gelijk aan de jaarlijkse gemiddelde ecologische voetafdruk van 1.391.000 mensen.
Conclusie 1
Het verlengen van de levensduur van producten vermindert de uitstoot van broeikasgassen
Conclusie 2
Emissies zijn lager wanneer notebooks worden geüpgraded in plaats van vervangen
Conclusie 3
Nieuw kopen compenseert de uitstoot door productie niet
Conclusie 4
Circulaire oplossingen zijn ook vanuit financieel oogpunt beter
Dit is een bijgewerkte versie van een artikel dat oorspronkelijk is gepubliceerd in ons rapport Impacts and Insights: Circular IT Management in Practice.

Om de beste manier te vinden om de uitstoot van broeikasgassen te verlagen, is it belangrijk om te weten hoe en wanneer deze emissies worden geproduceerd. We hebben gekeken naar 15 rapporten over de ecologische voetafdruk van 14-inch zakelijke notebooks van Dell, Lenovo en HP die wereldwijd veel worden gebruikt in de handel, en hebben een interview gehouden met Siddharth Prakash, senior onderzoeker bij het Oeko-Institut in Duitsland, gespecialiseerd in beleid en instrumenten voor duurzame consumptie en productie. We hebben onderzocht hoeveel broeikasgassen er vrijkomen bij de productie, distributie, het gebruik en de afvalverwerking, en wat de invloed is van de aanschaf van nieuwe, energie-efficiëntere notebooks op de uitstoot van broeikasgassen in vergelijking met het verlengen van de levensduur van een bestaand apparaat. Door al deze informatiebronnen te combineren, concludeert onze analyse dat de overgrote meerderheid van de broeikasgassen wordt uitgestoten in de productiefase. Als we kijken naar een scenario waarin een notebook vier jaar wordt gebruikt, bedraagt de totale ecologische voetafdruk gedurende de levenscyclus 299 kg. Hiervan is 79,8 procent afkomstig van de productiefase, 6,8 procent van het transport, 13,2 procent van de gebruiksfase en 0,2 procent van de afvalfase.
Voor de meeste gebruikers die met standaardsoftware werken, kunnen laptops minstens zes jaar goed functioneren zonder upgrades van hardware zoals harde schijven, geheugen of de accu. Soms zijn echter, en vooral voor gebruikers die met meer prestatievereisten stellen aan software, hardware-upgrades nodig om de levensduur van de laptop te verlengen. Hoe beïnvloedt dit de uitstoot van broeikasgassen?
Veel elektronische producten zijn steeds energiezuiniger geworden, en in sommige gevallen was de aanschaf van nieuwe apparatuur daadwerkelijk een manier om de ecologische voetafdruk van het product tijdens de levenscyclus te verkleinen. Is dit vandaag de dag ook het geval voor laptops?
Het aanschaffen van nieuwe IT-apparatuur in korte contractcycli is duur. Dit is vaak kostbaarder dan nodig is, vooral in het tijdperk van inkoop op basis van 'de beste totale waarde', waarin factoren zoals duurzaamheid en levensduurkosten worden meegewogen bij de inkoop, naast de productprijs. Het behandelen van gebruikte IT-producten als afval in plaats van hun levensduur te verlengen of ze zelfs door te verkopen, is bovendien een gemiste kans op kostenbesparingen en inkomsten. Door de levensduur te verlengen van drie naar zes jaar, kunnen de kosten voor het aanschaffen en gebruiken van een volledige computerwerkplek daadwerkelijk met 28 procent worden verlaagd, of 527 euro (570 Amerikaanse dollar), over een periode van 10 jaar, zelfs wanneer de kosten voor het upgraden van 50 procent van de laptops met nieuwe RAM, SSD en accu worden meegerekend. De besparingen omvatten ook lagere kosten voor de aanschaf van producten en voor het administratieve inkoopproces wanneer laptops met langere tussenpozen worden aangeschaft.